Gelir Vergisi Kanunu ve Diðer Bazý Kanunlarda Yapýlan Deðiþiklikler

SÝRKÜLER
Tarih:10.04.2007
Sayý: 2007/48
KONU: GELÝR VERGÝSÝ KANUNU VE DÝÐER BAZI KANUNLARDA YAPILAN DEÐÝÞÝKLÝKLER

28.03.2007 tarihinde kabul edilerek Cumhurbaþkanlýðý onayýna sunulan 5615 sayýlý Kanun, 04.04.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayýmlanarak yürürlüðe girmiþtir. Söz konusu kanun baþta Gelir Vergisi Kanunu olmak üzere Katma Deðer Vergisi Kanunu, Özel Tüketim Vergisi Kanunu, Damga Vergisi Kanunu, Harçlar Kanunu, Gider Vergileri Kanunu, Vergi Usul Kanunu, Kamu Ýhale Kanunu, Yatýrým ve Ýstihdamýn Teþviki Hakkýnda Kanun gibi pek çok konuda deðiþiklikler yapmýþ bulunmaktadýr.

Ýgili kanunla getirilen baþlýca yenilikler aþaðýda bilgilerinize sunulmuþtur.

1- Ýlgili Kanunun 1. Maddesine Göre Vergiden Muaf Esnaf Kavramý Geniþletildi

Gelir Vergisi Kanunu’nun Vergiden Muaf Esnaf baþlýðý taþýyan 9 ncu maddesi, 6 ncý fýkrasýnda yapýlan düzenleme ile muharrik kuvvet kullanmamak ve dýþarýdan iþçi almamak suretiyle oturduklarý evlerde kýrpýntý deriden üretilen mamuller, pul, payet, boncuk iþleme, týð örgü iþleri, tarhana-eriþte-mantý gibi ürünleri satanlarý da kapsayacak þekilde geniþletilmiþtir.

Ayrýca yine maddede yapýlan düzenleme ile bu ürünlerin pazar takibi suretiyle satýlmasý ile ticari zirai veya mesleki faaliyetleri dolayýsýyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanlarýn düzenledikleri hariç olmak üzere düzenlenen kermes, festival, panayýr ile kamu kurum ve kuruluþlarýnca geçici olarak belirlenen yerlerde satýlmasý muaflýktan faydalanmaya engel sayýlmayacaktýr.

2- Ýlgili Kanunun 2. Maddesine Göre Ücretlilerde Vergi Ýndirimi Yerini ASGARÝ GEÇÝM ÝNDÝRÝMÝNE BIRAKTI

01.01.2007 tarihinden geçerli olmak üzere belge toplama esasýna dayanan vergi indirimi, yerini çalýþanýn evlilik ve çocuk adedi durumu gibi sosyal durumuna baðlý olarak belirlenen asgari geçim indirimine býrakmýþtýr.

Yapýlan düzenleme ile asgari geçim indirimi ücretin elde edildiði takvim yýlý baþýnda geçerli olan ve sanayi kesiminde çalýþan 16 yaþýndan büyük iþçiler için uygulanan asgari ücretin brüt tutarýnýn: çalýþanýn kendisi için %50 çalýþmayan ve herhangi bir geliri olmayan eþ için %10 çocuklarýn her biri için ayrý ayrý olmak üzere ilk iki çocuk için %7,5, diðer çocuklar için %5’ i olarak öngörülmektedir.

Asgari geçim indirimi 01.01.2008 tarihinden itibaren elde edilen ücret gelirleri için uygulanacak olup, kanunun maddesinde “çocuk” tabiri mükellefle birlikte oturan veya mükellef tarafýndan bakýlan (nafaka verilenler, evlat edinilenler ile ana veya babasýný kaybetmiþ torunlardan mükellefle birlikte oturanlar dahil) 18 yaþýný veya tahsilde olup 25 yaþýný doldurmamýþ çocuklar, “eþ” tabiri ise aralarýnda yasal evlilik baðý bulunan kiþiler olarak tanýmlanmýþtýr.

Ayrýca maddede gelirin kýsmi döneme ait olmasý halinde ay kesirleri tam ay sayýlmak suretiyle bu süreye isabet eden indirim tutarýnýn esas alýnacaðý, indirim tutarýnýn tesbitinde ayrýca gelirin elde edildiði tarihteki medeni hali ve aile durumunun belirleyici olacaðý belirtilmiþtir.

Yapýlan yeni düzenleme sonucu evli ve eþi çalýþmayan (herhangi bir geliri bulunmayan) iki çocuklu bir ücretlinin vergi indirimi þu þekilde hesaplanabilir:

Asgari Ücret Brüt Tutar	= 562,40 (2008 yýlýnda da ayný olduðu varsayýmýyla)
Çalýþanýn Kendisi Ýçin %50	= 281,25
Eþ için %10	= 56,25
Çocuklar (2x0,075) için %15	= 84,38
	= 421,88

Bu tutarýn saðlayacaðý vergi indirimi ise (421,88 x %15) = 63,28 YTL olarak ücretlinin net ücretini arttýracaktýr.

3-Ýlgili Kanunun 3. Maddesine Göre Transfer Fiyatlamasý Uygulamasý Gelir Vergisi Kanununda da Hayata Geçirilmiþtir Gelir Vergisi Kanununun 41. maddesinin birinci fýkrasýna 4 numaralý bentten sonra gelmek üzere 5 numaralý bent eklenmiþ ve bu bentle Kurumlar Vergisi Kanunundaki transfer fiyatlamasý uygulamasý GVK açýsýndan da hayata geçirilmiþtir. Düzenlemeyle, teþebbüs sahibinin emsallere uygunluk ilkesine aykýrý olarak tespit edilen bedel ve fiyatlar üzerinden iliþkili kiþilerle mal veya hizmet alým ya da satýmý yapmasý halinde, emsallere uygun bedel veya fiyatlar ile teþebbüs sahibince uygulanmýþ bedel veya fiyat arasýnda iþletme aleyhine oluþan farklarýn iþletmeden çekilmiþ sayýlacaðý hükme baðlanmýþtýr. Düzenlemede, “iliþkili kiþi” teþebbüs sahibinin eþi, üstsoy ve altsoyu, üçüncü derece dahil yansoy ve kayýn hýsýmlarý ile doðrudan veya dolaylý ortaðý bulunduðu þirketler, bu þirketlerin ortaklarý, bu þirketlerin idaresi, denetimi veya sermayesi bakýmýndan kontrolü altýnda bulunan diðer þirketler olarak tanýmlanmýþtýr.

4-Ýlgili Kanunun 4. Maddesine Göre Kontrol Edilen Yabancý Kurum Kazancý Uygulamasý Gelir Vergisi Kanununa da Getirilmiþtir Vergi ertelemesinin önüne geçilmesi için Kurumlar Vergisi Kanunun 7 nci maddesinde yer alan düzenleme Gelir Vergisi Kanununa da konulmuþtur. Buna göre belirli koþullarýn varlýðý halinde yurtdýþý iþtirakleri daðýtýlmamýþ kazançlarý da daðýtýlmýþ kabul edilerek beyana konu edilecektir. Bu doðrultuda Kanunun Menkul Sermaye Ýratlarýnýn düzenlendiði 75 nci maddesinin ikinci fýkrasýnýn 2 numaralý bendine aþaðýdaki paragraf eklenmiþtir. “5520 sayýlý Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 7. maddesindeki þartlarýn birlikte gerçekleþmesi halinde; Türkiye’de yerleþik gerçek kiþilerin doðrudan veya dolaylý olarak ayrý ayrý ya da birlikte sermayesinin, kâr payýnýn veya oy kullanma hakkýnýn en az %50’sine sahip olmak suretiyle kontrol ettikleri yurtdýþý iþtiraklerinin kazançlarý daðýtýlsýn veya daðýtýlmasýn, iþtirakin hesap döneminin kapandýðý ayý içeren yýl itibariyle, daðýtýlan kâr payý sayýlýr. Türkiye’de vergilendirilmiþ kazancýn iþtirak tarafýndan sonradan daðýtýlmasý durumunda, elde edilen kâr paylarýnýn vergilendirilmiþ kýsmý bu tutardan indirilir.”

5-Ýlgili Kanunun 5. Maddesine Göre Deðer Artýþ Kazançlarý Açýsýndan Belirleyici Olan Elde Tutma Süresi 4 Yýldan 5 Yýla Çýkarýlmýþtýr Gelir Vergisi Kanunun mükerrer 80 inci maddesinin birinci fýkrasýnýn 6 numaralý bendinde yer alan “dört yýl içinde” ibaresi “beþyýl içinde” olarak deðiþtirilmiþtir. Böylelikle gayrimenkuller ile haklarýn iktisaptan itibaren 4 yýl geçtikten sonra elden çýkarýlmasý durumunda söz konusu olan istisna uygulamasý için öngörülen süre 5 yýla çýkarýlmýþtýr. Ancak 01.01.2007 öncesinde iktisap edilen mal ve haklarýn elden çýkarýlmasýnda 4 yýllýk süre esas alýnmaya devem edilecektir.

6-Ýlgili Kanunun 6. Maddesine Göre Vergi Cenneti Olarak Nitelenen Ülkelerde Yerleþik Gerçek ve Tüzel Kiþilere Yapýlacak Ödemeler Tevkifat Kapsamýna Alýnmýþtýr Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesine birinci fýkradan sonra gelmek üzere eklenen fýkra ile; “Vergilendirme rejiminin, Türk vergi sisteminin sahip olduðu vergilendirme kapasitesi ile en az ayný düzeyde bir vergilendirme imkâný saðlayýp saðlamadýðý ve bilgi deðiþiminde bulunup bulunmadýðý hususu da göz önünde bulundurulmak suretiyle, Bakanlar Kurulunca ilan edilecek ülkelerde yerleþik veya faaliyette bulunanlara (Türkiye’de yerleþik olanlarýn bu ülkelerde bulunan iþyerleri dahil) nakden veya hesaben yapýlan veya tahakkuk ettirilen her türlü ödemeler üzerinden, bu ödemelerin verginin konusuna girip girmediðine veya ödeme yapýlanýn mükellef olup olmadýðýna bakýlmaksýzýn % 30 oranýnda vergi kesintisi yapýlmasý öngörülmüþtür. Ancak emsaline uygun fiyatlarla satýn alýnan mal ve iþtirak hisseleri için yapýlan ödemeler, emsaline uygun fiyatlarla, deniz ve hava ulaþtýrma araçlarýnýn kiralanmasý için yapýlan ödemeler ve taþýma iþlerine iliþkin emsaline uygun navlun bedelleri ile ödenmesi zorunlu olan geçiþ ücreti, liman ücreti gibi ödemeler, kredilere iliþkin anapara geri ödemeleri ile tam mükellef kurumlar tarafýndan daðýtýlan kâr paylarý için bu kesintinin yapýlmasý söz konusu olmayacaktýr.

7-Ýlgili Kanunun 10. Maddesine Göre Beyanname Verme Sürelerinde Deðiþikliðe Gidilmiþtir (KDV, Muhtasar ve Geçici Vergi Açýsýndan Kurumlar Vergisi ne Tabi Mükellefler içinde Geçerlidir) Yapýlan deðiþiklikler sonrasýnda ödeme sürelerinde bir deðiþiklik olmaksýzýn bazý beyannamelerin verilme süresi aþaðýdaki gibi deðiþmiþtir.

	Mevcut Durum	Yeni Durum
Yýllýk Gelir Vergisi Beyanname Verme Süresi	15 Mart’a kadar	1 - 25 Mart
Sadece Basit Usule Tabi Olanlarýn Beyanname Verme Süresi	15 Þubat’a kadar	1 - 25 Þubat
Muhtasar Beyanname Verme Süresi	Müteakip ayýn 20.günü akþamýna kadar	Müteakip ayýn 23. günü akþamýna kadar
Üç Aylýk Muhtasar Beyanname Verme Süresi	Dönemini müteakip ayýn 20. günü akþamýna kadar	Dönemini müteakip ayýn 23. günü akþamýna kadar
Geçici Vergi Beyanname Verme Süresi	Üç aylýk dönemi izleyen ikinci ayýn 10. günü akþamýna kadar	Üç aylýk dönemi izleyen ikinci ayýn 14. günü / akþamýna kadar
Katma Deðer Vergisi Beyanname Verme Süresi	Müteakip ayýn 20. günü akþamýna kadar	Müteakip ayýn 24. günü akþamýna kadar

8 - Diðer Düzenlemeler

a) Ýlgili Kanunun 13. Maddesine Göre , KDVK Mad. 13/c bendinde yapýlan düzenleme ile boru hattý ile taþýmacýlýk yapanlara bu hatlarýn inþa ve modernizasyonuna iliþkin yapýlan teslim ve hizmetler istisna kapsamýna alýnmýþtýr.
b) Ýlgili Kanunun 13. Maddesine Göre , KDVK Mad. 17/2-b bendinde yapýlan düzenleme ile özel okullar tarafýndan ilgili dönemdeki kapasitelerinin % 10’u, üniversite ve yüksekokullarda ise % 50’si KDV’den istisna edilmiþtir.
c) Ýlgili Kanunun 13. Maddesine Göre ,KDVK Mad. 17/4-r bendinde yapýlan düzenleme ile belediyelere ve il özel idarelerine de iþtirak hissesi ve gayrimenkul satýþýnda KDV istisnasý imkaný saðlanmýþtýr.
d) Ýlgili Kanunun 15. Maddesine Göre ,Ýkinci el araç satýþ sözleþmeleri için damga vergisi binde 1,5 olarak düzenlenmiþtir.
e) Ýlgili Kanunun 16. Maddesine Göre ,Finansal faaliyet harçlarýnda azaltmaya gidilmiþ olup, yetkili müesseselerin (döviz büfeleri) kuruluþ izin belgeleri için (her yýl için) 11.220 YTL, açýlacak þubeler için 5.610 YTL faaliyet harcý alýnmasý öngörülmüþtür.
f) Ýlgili Kanunun 17. Maddesine Göre ,Gider Vergileri Kanunu açýsýndan banka ve sigorta muamelelerinin matrahýnýn tanýmlandýðý 31 nci maddenin son paragrafýnda yapýlan deðiþiklikle sigorta þirketleri açýsýndan daha önce matrahtan, iptal edilen her türlü sigorta muamelelerine (iptal tarihinden önceki veya sonraki dönemlere ait olan) ait meblað indirilebilinirken deðiþiklik sonrasý sadece iptal tarihinden sonraki döneme ait olan kýsým için indirim imkaný tanýnmýþtýr.

Ayrýca yeni düzenleme iptalin yapýldýðý dönemde indirilemeyen vergiler açýsýndan sonraki dönem beyannamelerinde indirim imkaný da getirmiþtir.

9- Ýlgili Kanunun 24. Maddesine Göre 5084 Sayýlý Yatýrým ve Ýstihdamýn Teþviki Ýle Bazý Kanunlarda Deðiþiklik Yapýlmasý Hakkýnda Kanunda Yapýlan Deðiþiklikler Söz konusu kanunun, Gelir Vergisi Stopajý Teþvikini düzenleyen 3 üncü maddesi ile sigorta primi iþveren hissesi teþvikini düzenleyen 4 üncü maddesinin birinci fýkrasýnýn (a) bendindeki 30 olan en az iþçi çalýþtýrma sayýsý 10 olarak deðiþtirilmiþtir. Ayný maddelerin (b) bentlerindeki “01.04.2005 tarihinden önce iþe baþlamýþ olan gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin, 01.01.2005 tarihinden önce ilgili idareye vermiþ olduklarý en son aylýk prim ve hizmet belgelerindeki iþçi sayýsýný en az yüzde yirmi oranýnda artýrmalarý ve çalýþtýrýlan toplam iþçi sayýsýnýn asgari otuz kiþiye ulaþmasý halinde, bu iþ yerlerinde çalýþtýrýlan toplam iþçi sayýsýný geçmemek üzere, artýrdýklarý iþçi sayýsý ile mevcut iþçilerden artýrdýklarý iþçi sayýsýnýn iki katý kadar iþçinin” ibareleri “01.04.2005 tarihinden önce iþe baþlamýþ olan gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinden asgari on iþçi çalýþtýranlarýn iþ yerlerinde fiilen çalýþan iþçilerinin” þeklinde deðiþtirilmiþtir.

Bedelsiz yatýrým yeri tahsisini düzenleyen 5 nci madde; “Bu Kanunun 2 nci maddesinin birinci fýkrasýnýn (b) bendinde belirtilen illerde en az on kiþilik istihdam öngören yatýrýmlara giriþen gerçek veya tüzel kiþiler lehine; Hazineye, özel bütçeli kuruluþlara, il özel idarelerine veya belediyelere ait arazi veya arsalarýn üzerinde kýrkdokuz yýl süreli baðýmsýz ve sürekli nitelikli bedelsiz irtifak hakký tesis edilebilir. Bu taþýnmazlar üzerindeki kamuya ait ve ihtiyaç dýþý bina ve müþtemilat ile üzerinde henüz faaliyete geçmemiþ yatýrým bulunan arazi veya arsalar da bu kapsamda deðerlendirilir. Ancak, talep edilen taþýnmazýn bulunduðu ilçenin mülkî sýnýrlarý içinde organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunmasý halinde, bu bölgelerde yer alabilecek yatýrýmlar için tahsis edilecek boþ parsel bulunmamasý þartý aranýr.

31/8/1956 tarihli ve 6831 sayýlý Orman Kanununa tâbi alanlar hariç olmak üzere, Devletin hüküm ve tasarrufu altýnda bulunmasý nedeniyle irtifak hakký tesis edilemeyen taþýnmazlar üzerinde ise kýrk dokuz yýl süreli bedelsiz kullanma izni verilebilir. Bu Kanunun 2 nci maddesinin (a) bendi kapsamý dýþýnda kalan kalkýnmada öncelikli yörelerdeki diðer illerde (Gökçeada, Bozcaada hariç) bedelsiz yatýrým yeri tahsisine iliþkin olarak, 5 inci maddenin 31/12/2006 tarihinde yürürlükte olan hükümleri uygulanýr. Ýrtifak hakký tesis edilecek veya kullanma izni verilecek taþýnmazlardan imar planý bulunmayanlarýn planlarý ile uygulama projeleri, bedelsiz olarak verilen ön izin süresi içinde yapýlýr. Ýstihdam edilecek iþçi sayýsýna, yatýrým konusu iþletmenin faaliyete geçtiði tarihten itibaren beþ yýl süreyle uyulmasý zorunludur. Yatýrýmcý tarafýndan, mücbir sebepler hariç öngörülen sürede yatýrýmýn en az yüzde ellisinin tamamlanmadýðýnýn veya taþýnmazýn üzerine yatýrýma baþlama tarihinden itibaren bir yýl içinde herhangi bir yatýrým yapýlmadýðýnýn ya da iþletmeye geçtikten sonra faaliyetin sona erdirildiðinin tespiti, irtifak hakký ve kullanma izni sözleþmesinin aðýr þekilde ihlali sayýlýr ve bu durumda herhangi bir yargý kararý aranmaksýzýn irtifak hakký veya kullanma izni iptal edilerek taþýnmaz üzerindeki muhdesat, zemin maliki idareye intikal eder. Bu durumda ilgili idarenin talebi üzerine irtifak hakký tapu idarelerince re’sen terkin edilir ve taþýnmazýn carî yýl proje maliyet bedelinin yüzde biri oranýnda tazminat alýnýr. Yatýrýmcý tarafýndan, mücbir sebepler hariç öngörülen sürede yatýrýmýn en az yüzde ellisinin gerçekleþtirilmesine raðmen yatýrýmýn tamamlanmamasý veya öngörülen istihdam sayýsýna yüzde onu aþan oranda uyulmamasý halinde ise bedelsiz olarak tesis edilmiþ irtifak hakký veya verilen kullanma izni, bedelliye dönüþtürülür. Bu durumda yýllýk irtifak hakký veya kullanma izni bedeli, yatýrýmýn carî yýl proje maliyet bedelinin binde beþidir. Bedelsiz irtifak hakký veya kullanma iznine konu taþýnmazlarýn üzerinde gerçekleþtirilecek yatýrýmýn toplam tutarý, bu taþýnmazlarýn maliki idarelerce takdir edilecek rayiç deðerinin üç katýndan az olamaz. Bu maddenin uygulanmasýna iliþkin usûl ve esaslar Maliye Bakanlýðýnca belirlenir.” Þeklinde deðiþtirilmiþtir. 6 ncý maddesinin birinci ve ikinci fýkralarý birleþtirilerek, “31.12.2008 tarihine kadar uygulanmak üzere 2 nci maddenin (a) bendi kapsamýndaki illerde, 1.4.2005 tarihinden itibaren faaliyete geçen ve asgarî on iþçi çalýþtýran iþletmeler ile 1.4.2005 tarihinden önce faaliyete geçmiþ ve asgarî on iþçi çalýþtýran iþletmelerden; fiilen ve sürekli olarak hayvancýlýk (su ürünleri yetiþtiriciliði ve tavukçuluk dahil), organik ve biyoteknolojik tarým, kültür mantarý yetiþtiriciliði ve kompostu, seracýlýk, sertifikalý tohumculuk ve soðuk hava deposu ile imalât sanayi, madencilik, turizm konaklama tesisi, eðitim veya saðlýk alanlarýnda faaliyette bulunanlarýn elektrik enerjisi giderlerinin yüzde yirmisi Hazinece karþýlanýr. Bu orana; 1.4.2005 tarihinden sonra faaliyete geçen iþletmelerde asgarî sayýdan sonraki her bir iþçi için, 1.4.2005 tarihinden önce faaliyete geçmiþ iþletmelerde ise bu tarihten sonra iþe baþlayan ve asgarî iþçi sayýsýndan sonraki her bir iþçi için 0,5 puan eklenir. Hazinece karþýlanacak oran, organize sanayi veya endüstri bölgelerinde faaliyette bulunan iþletmeler için yüzde elliyi, diðer alanlarda faaliyette bulunan iþletmeler için yüzde kýrký geçemez.” þeklinde, deðiþtirilmiþtir.
ARTI DEÐER YEMÝNLÝ MALÝ MÜÞAVÝRLÝK AÞ.

EK: 5615 Sayýlý Kanun
4 Nisan 2007 ÇARÞAMBAResmî GazeteSayý : 26483
KANUN: GELÝR VERGÝSÝ KANUNU VE BAZI KANUNLARDA DEÐÝÞÝKLÝK YAPILMASINA DAÝR KANUN

Kanun No. 5615Kabul Tarihi : 28/3/2007
MADDE 1 – 31/12/1960 tarihli ve 193 sayýlý Gelir Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fýkrasýnýn (6) numaralý bendi ile mülga ikinci fýkrasýndan sonra gelen üçüncü fýkrasý aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “6. Evlerde kullanýlan dikiþ, nakýþ, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, muharrik kuvvet kullanmamak ve dýþarýdan iþçi almamak þartýyla; oturduklarý evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çarþaf, çorap, halý, kilim, dokuma mamûlleri, kýrpýntý deriden üretilen mamûller, örgü, dantel, her nevi nakýþ iþleri ve turistik eþya, hasýr, sepet, süpürge, paspas, fýrça, yapma çiçek, pul, payet, boncuk iþleme, týð örgü iþleri, ip ve urganlarý, tarhana, eriþte, mantý gibi ürünleri iþyeri açmaksýzýn satanlar. Bu ürünlerin, pazar takibi suretiyle satýlmasý ile ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayýsýyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanlarýn düzenledikleri hariç olmak üzere; düzenlenen kermes, festival, panayýr ile kamu kurum ve kuruluþlarýnca geçici olarak belirlenen yerlerde satýlmasý muaflýktan faydalanmaya engel deðildir.” “Ticarî, ziraî veya meslekî kazancý dolayýsý ile gerçek usûlde Gelir Vergisine tâbi olanlar ile yukarýda sayýlan iþleri Gelir ve Kurumlar Vergisi mükelleflerine baðlýlýk arz edecek þekilde yapanlar esnaf muaflýðýndan faydalanamazlar.”

MADDE 2 – 193 sayýlý Kanunun mülga 32 nci maddesi baþlýðýyla birlikte aþaðýdaki þekilde yeniden düzenlenmiþtir. “Asgarî geçim indirimi

MADDE 32 – Ücretin gerçek usûlde vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulanýr. Asgarî geçim indirimi; ücretin elde edildiði takvim yýlý baþýnda geçerli olan ve sanayi kesiminde çalýþan 16 yaþýndan büyük iþçiler için uygulanan asgarî ücretin yýllýk brüt tutarýnýn; mükellefin kendisi için % 50’si, çalýþmayan ve herhangi bir geliri olmayan eþi için % 10’u, çocuklarýn her biri için ayrý ayrý olmak üzere; ilk iki çocuk için % 7,5 diðer çocuklar için % 5’idir. Gelirin kýsmî döneme ait olmasý halinde, ay kesirleri tam ay sayýlmak suretiyle bu süreye isabet eden indirim tutarlarý esas alýnýr. Asgarî geçim indirimi, bu fýkraya göre belirlenen tutar ile 103 üncü maddedeki gelir vergisi tarifesinin birinci gelir dilimine uygulanan oranýn çarpýlmasýyla bulunan tutarýn, hesaplanan vergiden mahsup edilmesi suretiyle uygulanýr. Mahsup edilecek kýsmýn fazla olmasý halinde iade yapýlmaz. Ýndirimin uygulamasýnda “çocuk” tabiri, mükellefle birlikte oturan veya mükellef tarafýndan bakýlan (nafaka verilenler, evlat edinilenler ile ana veya babasýný kaybetmiþ torunlardan mükellefle birlikte oturanlar dâhil) 18 yaþýný veya tahsilde olup 25 yaþýný doldurmamýþ çocuklarý, “eþ” tabiri ise, aralarýnda yasal evlilik baðý bulunan kiþileri ifade eder. Ýndirim tutarýnýn tespitinde mükellefin, gelirin elde edildiði tarihteki medenî hali ve aile durumu esas alýnýr. Ýndirim, yukarýdaki oranlara göre hesaplanan tutarlarý aþmamak kaydýyla, ücret geliri elde eden aile fertlerinden her biri için ayrý ayrý, çocuklar için eþlerden yalnýzca birisinin gelirine uygulanýr. Boþananlar için indirim tutarýnýn hesabýnda, nafakasýný saðladýklarý çocuk sayýsý dikkate alýnýr. Bakanlar Kurulu, indirim konusu yapýlacak toplam tutarýn asgarî ücretin yýllýk brüt tutarýný aþmamasý þartýyla ikinci fýkrada belirtilen asgarî geçim indirimi oranlarýný artýrmaya veya kanunî oranýna kadar indirmeye yetkilidir. Asgarî geçim indiriminin uygulama dönemleri ve mahsup þekli ile diðer hususlara iliþkin usûl ve esaslar Maliye Bakanlýðýnca belirlenir.”

MADDE 3 – 193 sayýlý Kanunun 41 inci maddesinin birinci fýkrasýna (4) numaralý bentten sonra gelmek üzere aþaðýdaki (5) numaralý bent eklenmiþ ve diðer bentler buna göre teselsül ettirilmiþtir. “5. Bu fýkranýn 1 ilâ 4 numaralý bentlerinde yazýlý olan iþlemler hariç olmak üzere, teþebbüs sahibinin, iliþkili kiþilerle emsallere uygunluk ilkesine aykýrý olarak tespit edilen bedel veya fiyatlar üzerinden mal veya hizmet alým ya da satýmýnda bulunmasý halinde, emsallere uygun bedel veya fiyatlar ile teþebbüs sahibince uygulanmýþ bedel veya fiyat arasýndaki iþletme aleyhine oluþan farklar iþletmeden çekilmiþ sayýlýr. Teþebbüs sahibinin eþi, üstsoy ve altsoyu, üçüncü derece dahil yansoy ve kayýn hýsýmlarý ile doðrudan veya dolaylý ortaðý bulunduðu þirketler, bu þirketlerin ortaklarý, bu þirketlerin idaresi, denetimi veya sermayesi bakýmýndan kontrolü altýnda bulunan diðer þirketler iliþkili kiþi sayýlýr. Bu bent uygulamasýnda, imalat ve inþaat, kiralama ve kiraya verme, ödünç para alýnmasý veya verilmesi, ücret, ikramiye ve benzeri ödemeleri gerektiren iþlemler, her hâl ve þartta mal veya hizmet alým ya da satýmý olarak deðerlendirilir. Ýþletmeden çekilmiþ sayýlan farklar, iliþkili kiþi tarafýndan beyan edilmiþ gelir veya kurumlar vergisi matrahýnýn hesabýnda dikkate alýnmýþ ise iliþkili kiþinin vergilendirme iþlemleri buna göre düzeltilir. Ýliþkili kiþiler ve bu kiþilerle yapýlan iþlemler hakkýnda bu maddede yer almayan hususlar bakýmýndan, 5520 sayýlý Kurumlar Vergisi Kanununun 13 üncü maddesi hükmü uygulanýr.”

MADDE 4 – 193 sayýlý Kanunun 75 inci maddesinin ikinci fýkrasýnýn (2) numaralý bendine, birinci paragraftan sonra gelmek üzere aþaðýdaki paragraf eklenmiþtir. “5520 sayýlý Kurumlar Vergisi Kanununun 7 nci maddesindeki þartlarýn birlikte gerçekleþmesi halinde; Türkiye’de yerleþik gerçek kiþilerin doðrudan veya dolaylý olarak ayrý ayrý ya da birlikte sermayesinin, kâr payýnýn veya oy kullanma hakkýnýn en az % 50’sine sahip olmak suretiyle kontrol ettikleri yurt dýþý iþtiraklerinin kazançlarý daðýtýlsýn veya daðýtýlmasýn, iþtirakin hesap döneminin kapandýðý ayý içeren yýl itibarýyla daðýtýlan kâr payý sayýlýr. Türkiye’de vergilendirilmiþ kazancýn iþtirak tarafýndan sonradan daðýtýlmasý durumunda, elde edilen kâr paylarýnýn vergilendirilmiþ kýsmý bu tutardan indirilir.”

MADDE 5 – 193 sayýlý Kanunun mükerrer 80 inci maddesinin birinci fýkrasýnýn (6) numaralý bendinde yer alan “dört yýl içinde” ibaresi “beþ yýl içinde” olarak deðiþtirilmiþtir.

MADDE 6 – 193 sayýlý Kanunun 94 üncü maddesine birinci fýkradan sonra gelmek üzere aþaðýdaki fýkra eklenmiþtir. “Vergilendirme rejiminin, Türk vergi sisteminin sahip olduðu vergilendirme kapasitesi ile en az ayný düzeyde bir vergilendirme imkâný saðlayýp saðlamadýðý ve bilgi deðiþiminde bulunup bulunmadýðý hususu da göz önünde bulundurulmak suretiyle, Bakanlar Kurulunca ilan edilecek ülkelerde yerleþik veya faaliyette bulunanlara (Türkiye’de yerleþik olanlarýn bu ülkelerde bulunan iþyerleri dahil) nakden veya hesaben yapýlan veya tahakkuk ettirilen her türlü ödemeler üzerinden, bu ödemelerin verginin konusuna girip girmediðine veya ödeme yapýlanýn mükellef olup olmadýðýna bakýlmaksýzýn % 30 oranýnda vergi kesintisi yapýlýr. Emsaline uygun fiyatlarla satýn alýnan mal ve iþtirak hisseleri için yapýlan ödemeler, emsaline uygun fiyatlarla, deniz ve hava ulaþtýrma araçlarýnýn kiralanmasý için yapýlan ödemeler ile yapýlan iþin tamamlanabilmesi bakýmýndan zorunluluk arz eden geçiþ ücreti, liman ücreti gibi ödemeler üzerinden yapýlacak kesinti oranýný; her bir ödeme türü, faaliyet konusu ya da sektör itibarýyla ayrý ayrý belirlemeye, sýfýra kadar indirmeye veya kanunî seviyesine kadar getirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Yurt dýþýndaki finans kuruluþlarýndan temin edilen borçlanmalara iliþkin anapara, faiz ve kâr payý ödemeleri ile sigorta ve reasürans ödemeleri üzerinden bu fýkra uyarýnca vergi kesintisi yapýlmaz.”

MADDE 7 – 193 sayýlý Kanunun 99 uncu maddesi aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “MADDE 99 – Muhtasar beyannamenin þekil, içerik ve eklerini belirlemeye ve tevkifat konularý itibarýyla ayrý ayrý beyanname verme mecburiyeti getirmeye Maliye Bakanlýðý yetkilidir.”

MADDE 8 – 193 sayýlý Kanunun 121 inci maddesine aþaðýdaki fýkra eklenmiþtir. “Kontrol edilen yabancý kurumlara yapýlan ödemeler üzerinden 94 üncü maddesinin ikinci fýkrasý uyarýnca kesilen vergiler, Türkiye’de yýllýk beyannameyle bildirilen kontrol edilen yabancý kurum kârý üzerinden hesaplanacak gelir vergisinden mahsup edilebilir. Mahsup edilecek vergi, kontrol edilen yabancý kurumun bu ödemelerden kaynaklanan kazancýna isabet eden gelir vergisinden fazla olamaz.”

MADDE 9 – 193 sayýlý Kanunun 123 üncü maddesine aþaðýdaki fýkra eklenmiþtir. “Kontrol edilen yabancý kurumlara iliþkin hükümlerin uygulandýðý durumlarda, yurt dýþý iþtirakin toplam vergi yükünün hesabýnda esas alýnan vergiler, ödenmiþ olmalarý þartýyla, Türkiye’de vergilendirilecek kontrol edilen yabancý kurum kârlarý üzerinden hesaplanan gelir vergisinden mahsup edilebilir.”

MADDE 10 – 193 sayýlý Kanunun 92 nci maddesinde yer alan “Mart ayýnýn onbeþinci günü akþamýna kadar,” ibaresi “Mart ayýnýn baþýndan yirmibeþinci günü akþamýna kadar,” olarak, “Þubat ayýnýn onbeþinci günü akþamýna kadar,” ibaresi “Þubat ayýnýn baþýndan yirmibeþinci günü akþamýna kadar,” olarak, 98 inci maddesinde yer alan “ertesi ayýn yirminci günü akþamýna kadar,” ibaresi “ertesi ayýn yirmiüçüncü günü akþamýna kadar,” olarak, “Ocak, Nisan, Temmuz ve Ekim aylarýnýn yirminci günü akþamýna kadar” ibaresi “Ocak, Nisan, Temmuz ve Ekim aylarýnýn yirmiüçüncü günü akþamýna kadar” olarak, mükerrer 120 nci maddesinin ikinci fýkrasýnda yer alan “geçici verginin beyan süresini üç aylýk dönemi izleyen ikinci ayýn onuncu,” ibaresi “geçici verginin beyan süresini üç aylýk dönemi izleyen ikinci ayýn ondördüncü,” ve üçüncü fýkrasýnda yer alan “dönemi izleyen ikinci ayýn onuncu günü akþamýna kadar” ibaresi “dönemi izleyen ikinci ayýn ondördüncü günü akþamýna kadar” olarak, geçici 67 nci maddesinin (1) numaralý fýkrasýnýn yedinci paragrafýndaki “dönemini izleyen ayýn yirminci günü akþamýna kadar” ibaresi “dönemini izleyen ayýn yirmiüçüncü günü akþamýna kadar”, (14) numaralý fýkrasýnda yer alan “2006 yýlýnda” ibaresi “31/12/2008 tarihine kadar” olarak; ayrýca, 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayýlý Katma Deðer Vergisi Kanununun 41 inci maddesinde yer alan “yirminci günü” ibaresi “yirmidördüncü günü” olarak deðiþtirilmiþtir.

MADDE 11 – 193 sayýlý Kanuna aþaðýdaki madde eklenmiþtir. “GEÇÝCÝ MADDE 71 – Bu Kanunun mükerrer 80 inci maddesinin birinci fýkrasýnýn (6) numaralý bendinin uygulanmasýna iliþkin olarak, 70 inci maddenin birinci fýkrasýnýn (1), (2), (4) ve (7) numaralý bentlerinde sayýlan ve 1/1/2007 tarihinden önce iktisap edilmiþ olan mal (gerçek usûlde vergilendirilen çiftçilerin ziraî istihsalde kullandýklarý gayrimenkuller dahil) ve haklarýn elden çýkarýlmasýndan doðan kazançlarýn vergilendirilmesinde dört yýllýk süre esas alýnýr.”

MADDE 12 – 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayýlý Katma Deðer Vergisi Kanununun 13 üncü maddesinin birinci fýkrasýnýn (c) bendi aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “c) Altýn, gümüþ, platin arama, iþletme, zenginleþtirme, rafinaj ve Türk Petrol Kanunu hükümlerine göre petrol arama faaliyetlerine iliþkin olmak üzere, bu faaliyetleri yürütenlere yapýlan teslim ve hizmetler ile ayný Kanun hükümlerine göre boru hattýyla taþýmacýlýk yapanlara bu hatlarýn inþa ve modernizasyonuna iliþkin yapýlan teslim ve hizmetler,”

MADDE 13 – 3065 sayýlý Kanunun 17 nci maddesinin (2) numaralý fýkrasýnýn (b) bendinde yer alan “Üniversite ve yüksekokullar ile 8.6.1965 tarihli ve 625 sayýlý Kanun hükümlerine tâbi özel okullar tarafýndan ilgili dönemdeki kapasitelerinin % 10 unu” ibaresi “8/2/2007 tarihli ve 5580 sayýlý Kanun hükümlerine tâbi özel okullar tarafýndan ilgili dönemdeki kapasitelerinin % 10’unu, üniversite ve yüksekokullarda ise % 50’sini” þeklinde; (4) numaralý fýkrasýnýn (o) bendinde yer alan “iþlemlerine konu mallar” ibaresinin “iþlemlerine konu mallar ile transit rejim kapsamýnda iþlem gören mallar” þeklinde; ayný fýkranýn (r) bendi aþaðýdaki þekilde; 29 uncu maddesinin (2) numaralý fýkrasýndaki “iþletmelerden” ibaresi ise “iþletmeler ile organize sanayi bölgelerinden” þeklinde deðiþtirilmiþtir. “r) Kurumlarýn aktifinde veya belediyeler ile il özel idarelerinin mülkiyetinde, en az iki tam yýl süreyle bulunan iþtirak hisseleri ile gayrimenkullerin satýþý suretiyle gerçekleþen devir ve teslimler ile bankalara borçlu olanlarýn ve kefillerinin borçlarýna karþýlýk gayrimenkul ve iþtirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapýlan satýþlar dahil) bankalara devir ve teslimleri. Ýstisna kapsamýndaki kýymetlerin ticaretini yapan kurumlarýn, bu amaçla aktiflerinde bulundurduklarý gayrimenkul ve iþtirak hisselerinin teslimleri istisna kapsamý dýþýndadýr. Ýstisna kapsamýnda teslim edilen kýymetlerin iktisabýnda yüklenilen ve teslimin yapýldýðý döneme kadar indirim yoluyla giderilemeyen katma deðer vergisi, teslimin yapýldýðý hesap dönemine iliþkin gelir veya kurumlar vergisi matrahýnýn tespitinde gider olarak dikkate alýnýr.”

MADDE 14 – 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayýlý Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (II) sayýlý listenin 87.03 G.T.Ý.P. numarasýnda yer alan “- Diðerleri” ibaresinden önce, vergi oraný % 10 olmak üzere “- Motor silindir hacmi 3200 cm3’ü geçmeyen sürücü dahil 9 kiþilik oturma yeri olanlar” ibaresi eklenmiþ ve (III) sayýlý listenin (B) cetvelinin “Asgari Maktu Vergi Tutarý” sütununda yer alan “0,0600” tutarlarý “0,0700” olarak deðiþtirilmiþtir.

MADDE 15 – 1/7/1964 tarihli ve 488 sayýlý Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayýlý tablonun “I. Akitlerle ilgili kaðýtlar” baþlýklý bölümünün (A) fýkrasýna aþaðýdaki (6) numaralý bent ile (2) sayýlý tablonun “III-Ýþçiler, çiftçiler ve göçmenlerle ilgili kaðýtlar” baþlýklý bölümüne aþaðýdaki (9) numaralý fýkra eklenmiþtir. “6. Ýkinci el araç satýþ sözleþmeleri (Binde 1,5)” “9. 3285 sayýlý Hayvan Saðlýðý ve Zabýtasý Kanunu uyarýnca düzenlenen menþe þahadetnameleri.”

MADDE 16 – 2/7/1964 tarihli ve 492 sayýlý Harçlar Kanununun 123 üncü maddesinin üçüncü fýkrasýna “nev’i deðiþiklikleri nedeniyle yapýlacak iþlemler ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifleri (Bu kooperatifler ile Kredi Garanti Fonu Ýþletme ve Araþtýrma Anonim Þirketi tarafýndan bankalardan kullandýrýlacak krediler için verilecek kefaletler dahil)” ibaresi eklenmiþ, Kanuna ekli (4) sayýlý tarifenin “I- Tapu Ýþlemleri” bölümünün (20) numaralý fýkrasýnýn (d) bendindeki parantez içi hüküm “(Bu bedel, üzerinde hak tesis edilen gayrimenkulun emlak vergisi deðerinin yarýsýndan az, iki katýndan çok olamaz)” þeklinde deðiþtirilmiþ, ekli (8) sayýlý tarifenin “XI- Finansal Faaliyet Harçlarý” baþlýklý bölümünün (7) numaralý fýkrasýnýn (a) ve (b) bentlerinde yer alan tutarlar aþaðýdaki þekilde yeniden belirlenmiþtir. “a) Yetkili müesseseler (döviz büfeleri) kuruluþ izin belgeleri (her yýl için) (11.220.-YTL) b) Yetkili müesseselerin (döviz büfeleri) açacaklarý þubeler için düzenlenen belgeler (5.610.-YTL)”

MADDE 17 – 13/7/1956 tarihli ve 6802 sayýlý Gider Vergileri Kanununun 29 uncu maddesinin birinci fýkrasýnýn (c) bendine “ikramiyeleri” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile Merkez Bankasýnca ihraç edilen likidite senetlerinden elde edilen faiz gelirleri,” ibaresi eklenmiþ, 31 inci maddesinin dördüncü fýkrasý aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþ ve maddenin sonuna aþaðýdaki fýkra eklenmiþ; 33 üncü maddesinin ikinci fýkrasýnda yer alan “bankalar arasý kambiyo muamelelerinde” ibaresi “kambiyo muamelelerinde” þeklinde deðiþtirilmiþtir.“Sigorta þirketleri, iptal ettikleri sigorta muamelelerine iliþkin vergileri (yalnýzca iptal tarihinden sonraki döneme ait olan kýsmý), iptalin gerçekleþtiði dönemde hesaplanan banka ve sigorta muameleleri vergisinden indirebilirler. Bu dönemde indirilemeyen vergiler, sonraki dönem beyannamelerinde indirim konusu yapýlabilir.” “Maliye Bakanlýðý, bu maddenin uygulanmasýna iliþkin usûl ve esaslarý belirlemeye yetkilidir.”

MADDE 18 – 5/5/2005 tarihli ve 5345 sayýlý Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýnýn Teþkilat ve Görevleri Hakkýnda Kanunun 4 üncü maddesinin (g) bendi aþaðýdaki þekilde, 24 üncü maddesinin ikinci fýkrasýnda yer alan “bu iþlemlere iliþkin olarak yaratýlan ihtilaflarla ilgili yargý mercileri nezdinde talep ve savunmalarda bulunmak” ibaresi “bu iþlemler ile diðer iþlemlerinden dolayý idarî yargý mercileri nezdinde yaratýlan ihtilaflarla ilgili olarak bu merciler nezdinde talep ve savunmalarda bulunmak” þeklinde deðiþtirilmiþ ve 33 üncü maddesine “Baþkanlýðýn görev alanýna giren konularda” ibaresinden sonra gelmek üzere “Maliye Bakanlýðýna yapýlmýþ olan atýflar Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýna” ibaresi eklenmiþtir. “g) Ýþlem ve eylemlerinden dolayý idarî yargý mercilerinde yaratýlan ihtilaflarla ilgili olarak bu merciler nezdinde talep ve savunmalarda bulunmak, gerektiðinde itiraz, temyiz ve tashihi karar yoluna gitmek; temyiz yoluna gidilip gidilmeyeceði hususunda taþra teþkilâtýna muvafakat vermek; þikâyet baþvurularýný karara baðlamak; uygulamada ortaya çýkan ihtilaflarýn en aza indirilmesine ve uygulama birliðinin saðlanmasýna yönelik tedbirleri almak.”

MADDE 19 – 4/1/1961 tarihli ve 213 sayýlý Vergi Usul Kanununa 28 inci maddesinden sonra gelmek üzere aþaðýdaki madde eklenmiþtir. “Beyanname verme ve ödeme sürelerinde yetki MÜKERRER MADDE 28 – Maliye Bakanlýðý Gelir Ýdaresi Baþkanlýðý, beyannamelerin verilme ve ödeme sürelerinin son gününü, kanunî süresinden itibaren bir ayý geçmeyecek þekilde yeniden belirlemeye yetkilidir.”

MADDE 20 – 213 sayýlý Kanunun 120 nci maddesinin sonuna aþaðýdaki fýkra, 353 üncü maddesinin (3) numaralý bendinin ikinci cümlesinden sonra gelmek üzere aþaðýdaki cümle eklenmiþ; 367 nci maddesinin birinci fýkrasýnda yer alan “defterdarlýðýn veya gelirler bölge müdürlüðünün” ibaresi “vergi dairesi baþkanlýðýnýn veya defterdarlýðýn” þeklinde, 377 nci maddesinin dördüncü ve beþinci fýkralarý ise aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “Bu Kanunun 4 üncü maddesinde yazýlý vergi dairesinin görev ve yetkilerini haiz olarak faaliyete geçen vergi dairesi baþkanlýklarýnda düzeltme yetkisi vergi dairesi baþkanýna ait olup, baþkan bu yetkisini ilgili grup müdürlerine ve/veya müdürlere devredebilir.” “Maliye Bakanlýðý Gelir Ýdaresi Baþkanlýðý, söz konusu tespiti vergi incelemesine yetkili olmayanlara da yaptýrmaya yetkilidir.” “Vergi dairesi baþkanlýklarý ile vergi daireleri, Maliye Bakanlýðý Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýnca belirlenen tutarlarý aþan davalarda Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýnýn (Ýl özel idareleri ile belediyeler, valilerin) muvafakatýný almadan vergi mahkemesi kararlarý aleyhine temyiz yoluna gidemezler. Gelir Ýdaresi Baþkanlýðý, tespit edeceði hadlerle sýnýrlý olmak þartýyla, muvafakat verme yetkisini vergi dairesi müdürlüklerinin taraf bulunduðu davalar için vergi dairesi baþkanlýklarýna ve/veya defterdarlýklara devredebilir.”

MADDE 21 – 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayýlý Amme Alacaklarýnýn Tahsil Usulü Hakkýnda Kanunun 17 nci maddesinin birinci fýkrasýnda yer alan “vergi dairesi müdürünün yazýlý isteði üzerine defterdar,” ibaresi “vergi dairesi müdürünün (5345 sayýlý Kanun uyarýnca vergi dairesi yetkisini haiz olarak kurulan ve faaliyete geçen vergi dairesi baþkanlýklarýnda, ilgili grup müdürünün ve/veya müdürün) yazýlý talebi üzerine defterdar ve/veya vergi dairesi baþkaný,” þeklinde deðiþtirilmiþ, ikinci fýkrasýnda yer alan “müdürü” ibaresinden sonra gelmek üzere fýkraya “(5345 sayýlý Kanun uyarýnca vergi dairesi yetkisini haiz olarak kurulan ve faaliyete geçen vergi dairesi baþkanlýklarýnda, ilgili grup müdürü ve/veya müdür)” ibaresi eklenmiþ, 90 ýncý maddesinde yer alan “gayrimenkulün bulunduðu yer tapu sicil muhafýzýndan teþekkül eder.” ibaresi “gayrimenkulün bulunduðu yer tapu sicil muhafýzý veya tevkil edeceði zattan teþekkül eder.” þeklinde deðiþtirilmiþtir.

MADDE 22 – Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Baþkanlýðý mükelleflerinden tahsil edilen gelirlerden, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayýlý Büyükþehir Belediyesi Kanununun 23 üncü maddesinin (b) bendi gereðince büyükþehir belediyelerine ayrýlmasý gereken payýn hesaplanmasýnda yeni bir düzenleme yapýlýncaya kadar; bu mükelleflerin, kanunî veya iþ merkezlerinin bulunduðu büyükþehir belediyesi, þubeleri nedeniyle mükellefiyeti bulunanlarda, þube tarafýndan beyan edilen ve þube adýna ödemesi yapýlan vergi gelirlerini kapsamak þartýyla, þubenin mükellefiyetinin bulunduðu büyükþehir belediyesi esas alýnýr. Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýnýn kuruluþuna iliþkin 5/5/2005 tarihli ve 5345 sayýlý Kanunun 23 üncü maddesi uyarýnca þube mükellefiyetinin deðiþtirilmesi halinde de bu madde hükmüne göre iþlem yapýlýr. Bu maddenin uygulanmasýna iliþkin usûl ve esaslarý belirlemeye Maliye Bakanlýðý yetkilidir.

MADDE 23 – 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayýlý Kamu Ýhale Kanununun 10 uncu maddesinin sonuna aþaðýdaki fýkralar eklenmiþtir. “Kurum, dördüncü fýkranýn; (c) bendi ile ilgili olarak Sosyal Güvenlik Kurumu Baþkanlýðýnýn uygun görüþünü alarak sosyal güvenlik prim borcunun kapsamý ve tutarýný; (d) bendi ile ilgili olarak, Gelir Ýdaresi Baþkanlýðýnýn uygun görüþünü alarak vergi borcu kapsamýna girecek vergileri; tür ve tutar itibariyle belirlemeye yetkilidir. Bu madde kapsamýnda istenen belgelerden hangilerinin taahhütname olarak sunulabileceði Kurum tarafýndan belirlenir. Gerçeðe aykýrý hususlar içeren taahhütname sunulmasý veya ihale üzerinde kalan istekli tarafýndan taahhüt altýna alýnan durumu tevsik eden belgelerin sözleþme imzalanmadan önce verilmemesi halinde bu durumda olanlar ihale dýþý býrakýlarak geçici teminatlarý gelir kaydedilir.”

MADDE 24 – 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayýlý Yatýrýmlarýn ve Ýstihdamýn Teþviki ile Bazý Kanunlarda Deðiþiklik Yapýlmasý Hakkýnda Kanunun;

A) 3 üncü ve 4 üncü maddelerinin birinci fýkralarýnýn (a) bentlerinde geçen “otuz” ibareleri “on” olarak, (b) bentleri ise “1.4.2005 tarihinden önce iþe baþlamýþ olan gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinden asgarî on iþçi çalýþtýranlarýn iþ yerlerinde fiilen çalýþan iþçilerin,” þeklinde,

B) 5 inci maddesi “Bu Kanunun 2 nci maddesinin birinci fýkrasýnýn (b) bendinde belirtilen illerde en az on kiþilik istihdam öngören yatýrýmlara giriþen gerçek veya tüzel kiþiler lehine; Hazineye, özel bütçeli kuruluþlara, il özel idarelerine veya belediyelere ait arazi veya arsalarýn üzerinde kýrkdokuz yýl süreli baðýmsýz ve sürekli nitelikli bedelsiz irtifak hakký tesis edilebilir. Bu taþýnmazlar üzerindeki kamuya ait ve ihtiyaç dýþý bina ve müþtemilat ile üzerinde henüz faaliyete geçmemiþ yatýrým bulunan arazi veya arsalar da bu kapsamda deðerlendirilir. Ancak, talep edilen taþýnmazýn bulunduðu ilçenin mülkî sýnýrlarý içinde organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunmasý halinde, bu bölgelerde yer alabilecek yatýrýmlar için tahsis edilecek boþ parsel bulunmamasý þartý aranýr. 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayýlý Orman Kanununa tâbi alanlar hariç olmak üzere, Devletin hüküm ve tasarrufu altýnda bulunmasý nedeniyle irtifak hakký tesis edilemeyen taþýnmazlar üzerinde ise kýrkdokuz yýl süreli bedelsiz kullanma izni verilebilir. Bu Kanunun 2 nci maddesinin (a) bendi kapsamý dýþýnda kalan kalkýnmada öncelikli yörelerdeki diðer illerde (Gökçeada, Bozcaada hariç) bedelsiz yatýrým yeri tahsisine iliþkin olarak, 5 inci maddenin 31/12/2006 tarihinde yürürlükte olan hükümleri uygulanýr. Ýrtifak hakký tesis edilecek veya kullanma izni verilecek taþýnmazlardan imar planý bulunmayanlarýn planlarý ile uygulama projeleri, bedelsiz olarak verilen ön izin süresi içinde yapýlýr. Ýstihdam edilecek iþçi sayýsýna, yatýrým konusu iþletmenin faaliyete geçtiði tarihten itibaren beþ yýl süreyle uyulmasý zorunludur. Yatýrýmcý tarafýndan, mücbir sebepler hariç öngörülen sürede yatýrýmýn en az yüzde ellisinin tamamlanmadýðýnýn veya taþýnmazýn üzerine yatýrýma baþlama tarihinden itibaren bir yýl içinde herhangi bir yatýrým yapýlmadýðýnýn ya da iþletmeye geçtikten sonra faaliyetin sona erdirildiðinin tespiti, irtifak hakký ve kullanma izni sözleþmesinin aðýr þekilde ihlali sayýlýr ve bu durumda herhangi bir yargý kararý aranmaksýzýn irtifak hakký veya kullanma izni iptal edilerek taþýnmaz üzerindeki muhdesat, zemin maliki idareye intikal eder. Bu durumda ilgili idarenin talebi üzerine irtifak hakký tapu idarelerince re’sen terkin edilir ve taþýnmazýn carî yýl proje maliyet bedelinin yüzde biri oranýnda tazminat alýnýr. Yatýrýmcý tarafýndan, mücbir sebepler hariç öngörülen sürede yatýrýmýn en az yüzde ellisinin gerçekleþtirilmesine raðmen yatýrýmýn tamamlanmamasý veya öngörülen istihdam sayýsýna yüzde onu aþan oranda uyulmamasý halinde ise bedelsiz olarak tesis edilmiþ irtifak hakký veya verilen kullanma izni, bedelliye dönüþtürülür. Bu durumda yýllýk irtifak hakký veya kullanma izni bedeli, yatýrýmýn carî yýl proje maliyet bedelinin binde beþidir. Bedelsiz irtifak hakký veya kullanma iznine konu taþýnmazlarýn üzerinde gerçekleþtirilecek yatýrýmýn toplam tutarý, bu taþýnmazlarýn maliki idarelerce takdir edilecek rayiç deðerinin üç katýndan az olamaz. Bu maddenin uygulanmasýna iliþkin usûl ve esaslar Maliye Bakanlýðýnca belirlenir.” þeklinde,

C) 6 ncý maddesinin birinci ve ikinci fýkralarý birleþtirilerek, “31.12.2008 tarihine kadar uygulanmak üzere 2 nci maddenin (a) bendi kapsamýndaki illerde, 1.4.2005 tarihinden itibaren faaliyete geçen ve asgarî on iþçi çalýþtýran iþletmeler ile 1.4.2005 tarihinden önce faaliyete geçmiþ ve asgarî on iþçi çalýþtýran iþletmelerden; fiilen ve sürekli olarak hayvancýlýk (su ürünleri yetiþtiriciliði ve tavukçuluk dahil), organik ve biyoteknolojik tarým, kültür mantarý yetiþtiriciliði ve kompostu, seracýlýk, sertifikalý tohumculuk ve soðuk hava deposu ile imalât sanayi, madencilik, turizm konaklama tesisi, eðitim veya saðlýk alanlarýnda faaliyette bulunanlarýn elektrik enerjisi giderlerinin yüzde yirmisi Hazinece karþýlanýr. Bu orana; 1.4.2005 tarihinden sonra faaliyete geçen iþletmelerde asgarî sayýdan sonraki her bir iþçi için, 1.4.2005 tarihinden önce faaliyete geçmiþ iþletmelerde ise bu tarihten sonra iþe baþlayan ve asgarî iþçi sayýsýndan sonraki her bir iþçi için 0,5 puan eklenir. Hazinece karþýlanacak oran, organize sanayi veya endüstri bölgelerinde faaliyette bulunan iþletmeler için yüzde elliyi, diðer alanlarda faaliyette bulunan iþletmeler için yüzde kýrký geçemez.” þeklinde, deðiþtirilmiþtir.

D) 5084 sayýlý Kanuna aþaðýdaki geçici madde eklenmiþtir. “GEÇÝCÝ MADDE 2 – Bu Kanunun 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncý maddelerinde yer alan destek ve teþviklerden, bu Kanunun yayýmý tarihinden itibaren 5 yýl süreyle, bu maddelerdeki þartlarý taþýmalarý kaydýyla Gökçeada ve Bozcaada’daki iþletmeler de yararlanýr.”

MADDE 25 – 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayýlý Türk Ticaret Kanununun 26 ncý maddesinin ikinci fýkrasý aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “492 sayýlý Harçlar Kanunu hükümleri uyarýnca tahsil edilen ticaret sicili harçlarýnýn red ve iadeler düþüldükten sonra kalan tutarýnýn yüzde 25’i ilgili odaya gelir kaydedilmek üzere aktarýlýr.”

MADDE 26 – 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayýlý Avukatlýk Kanununun 180 inci maddesinin birinci fýkrasýnýn (a) bendinde geçen “yüzde üçü” ibareleri “yüzde ikisi” þeklinde deðiþtirilmiþ ve ayný maddenin sonuna aþaðýdaki fýkra eklenmiþtir. “Maliye Bakanlýðýnca iki yýl öncesine ait kesin hesap sonuçlarýna göre tespit edilen toplam tutarlar esas alýnarak 492 sayýlý Harçlar Kanununa baðlý (1), (2) ve (3) sayýlý tarifelere göre alýnan harçlarýn yüzde biri ile idarî nitelikteki para cezalarý hariç olmak üzere para cezalarýnýn yüzde biri; her yýl Mart ayýnýn sonuna kadar Türkiye Barolar Birliði adýna açýlan hesaba aktarýlýr ve zorunlu müdafi ve vekil görevlendirme ile ilgili carî giderler bu hesaptan ödenir. Bu hesap, münhasýran zorunlu müdafi ve vekil görevlendirme ile ilgili carî giderler için kullanýlýr ve yýlý içinde harcanmayan paralar, ertesi yýla aynen aktarýlýr. Bu paralarýn barolar arasýndaki daðýtýmý, harcanmasý ve bu hizmet için çalýþtýrýlacak personele iliþkin hususlar, Maliye Bakanlýðýnýn görüþü alýnmak suretiyle Adalet Bakanlýðý ile Türkiye Barolar Birliði tarafýndan birlikte çýkarýlacak yönetmelikle düzenlenir.”

MADDE 27 – 15/11/2000 tarihli ve 4603 sayýlý Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasý, Türkiye Halk Bankasý Anonim Þirketi ve Türkiye Emlak Bankasý Anonim Þirketi Hakkýnda Kanuna aþaðýdaki geçici madde eklenmiþtir. “GEÇÝCÝ MADDE 9 – Türkiye Halk Bankasý A.Þ.’nin ödenmiþ sermayesini oluþturan hisselerin 9/12/2004 tarihli ve 5274 sayýlý Türk Ticaret Kanununda Deðiþiklik Yapýlmasýna Dair Kanun kapsamýnda Yeni Türk Lirasýna intibakýný saðlamak üzere; ödenmiþ sermaye içerisinde Özelleþtirme Ýdaresi Baþkanlýðý dýþýndaki hissedarlara ait 100 TL itibarî deðerli hisse senetleri; 1 YTL itibarî deðerli 1 adet, 500 TL itibarî deðerli hisse senetleri; 1 YTL itibarî deðerli 5 adet ve 1.000 TL itibarî deðerli hisse senetleri; 1 YTL itibarî deðerli 10 adet hisse senedine tamamlanýr. Bu tamamlama iþlemi, Banka sermayesi artýrýlmaksýzýn, Özelleþtirme Ýdaresi Baþkanlýðýnýn hisselerinin yeteri miktarda devri yoluyla bedelsiz olarak yapýlýr. Ayrýca, Özelleþtirme Ýdaresi Baþkanlýðýnýn farklý itibarî deðerlerdeki hisseleri 1 YTL itibarî deðerli hisselere çevrilir. Bu þekilde yapýlacak tamamlama iþlemleri, Bankanýn hisse senetleri Pay Defterine iþlenir. Türk Ticaret Kanununun nama yazýlý hisse devirlerine iliþkin hükümleri uygulanmaz. Söz konusu iþlemlere iliþkin olarak yapýlacak ana sözleþme deðiþikliðinde 9/12/2004 tarihli ve 5274 sayýlý Türk Ticaret Kanununda Deðiþiklik Yapýlmasýna Dair Kanun hükümleri uygulanýr ve anýlan deðiþikliðin Ticaret Siciline tescil ettirilmesini takiben eski hisse senetleri hüküm ifade etmez. Bu maddenin yürürlüðe girdiði tarihten itibaren azamî iki ay içerisinde, bu madde kapsamýnda yapýlacak ana sözleþme deðiþikliði mevcut mevzuat uyarýnca gerçekleþtirilir.”

MADDE 28 – 17/9/2004 tarihli ve 5234 sayýlý Bazý Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Deðiþiklik Yapýlmasýna Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fýkrasýnýn son cümlesi aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “Aylýk gayrisafî hasýlattan irat kaydedilecek oraný, döner sermayeler itibariyle %1’e kadar indirmeye Maliye Bakaný yetkilidir.”

MADDE 29 – 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayýlý Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluþlarý Kanununun 69 uncu maddesinin birinci fýkrasýnýn ikinci cümlesi aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir. “Alýnan bu harcýn red ve iadeler düþüldükten sonra kalan tutarýnýn yüzde 25’i ilgili birliðe gelir kaydedilmek üzere aktarýlýr.”

MADDE 30 – 2/9/1983 tarihli ve 78 sayýlý Yükseköðretim Kurumlarý Öðretim Elemanlarýnýn Kadrolarý Hakkýnda Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 8 inci maddesine birinci cümleden sonra gelmek üzere aþaðýdaki cümleler eklenmiþtir. “Meslek yüksekokullarýnýn Yükseköðretim Kurulu tarafýndan belirlenecek uzmanlýk alanlarýna açýktan ya da naklen atanacak öðretim görevlileri merkezi sýnavdan muaftýr. Bu statüde meslek yüksekokullarýna atananlar, meslek yüksekokullarýnýn uzmanlýk alanlarý dýþýndaki üniversitelerin ya da yüksek teknoloji enstitülerinin bir birimine görevlendirilemez ve atanamazlar.”

MADDE 31 – 193 sayýlý Kanunun mükerrer 121 inci maddesi yürürlükten kaldýrýlmýþtýr.

GEÇÝCÝ MADDE 1 – 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayýlý Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Þekli Hakkýnda Kanunun 6/12/2006 tarihli ve 5560 sayýlý Kanunun 30 uncu maddesi ile deðiþmeden önceki 13 üncü maddesine göre, 19/12/2006 tarihine kadar Ceza Muhakemesi Kanunu gereðince Baro tarafýndan müdafi ve vekil olarak görevlendirilen avukatlara ödenmesi gereken ücret karþýlýðý tutarýn kalan kýsmý, ilgililere ödenmek üzere Adalet Bakanlýðý bütçesine aktarýlacak ödenekten tahakkuk ettirilmek suretiyle ödenir. Ödemelere iliþkin usûl ve esaslar Adalet ve Maliye Bakanlýklarý ile Türkiye Barolar Birliðince birlikte belirlenir.

GEÇÝCÝ MADDE 2 – Ücretlilerin 2006 yýlýna iliþkin olarak 2007 yýlýnda ödeyecekleri gelir vergisinden mahsup edilecek vergi indirimiyle ilgili iþlemler, 193 sayýlý Gelir Vergisi Kanununun bu Kanunla yürürlükten kaldýrýlan mükerrer 121 inci maddesi hükümlerine göre sonuçlandýrýlýr.

GEÇÝCÝ MADDE 3 – 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayýlý Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilen Emekli Sandýðý Genel Müdürlüðü, Sosyal Sigortalar Kurumu Baþkanlýðý ve Bað-Kur Genel Müdürlüðü ile 18/6/1992 tarihli ve 3816 sayýlý Kanun kapsamýnda bulunanlar için Saðlýk Bakanlýðýna baðlý tüm saðlýk kurum ve kuruluþlarýndan 31/12/2006 tarihine kadar alýnan tedavi hizmetleri karþýlýðý tutarlar ile 2006 yýlýnda Saðlýk Bakanlýðýna baðlý döner sermaye iþletmelerinin aylýk gayrisafî hasýlatýndan genel bütçeye ödenmesi gereken tutarlara iliþkin olarak mahsuplaþmaya, alacaktan vazgeçmeye ve gerektiðinde terkin suretiyle uzlaþmaya Maliye Bakaný, Çalýþma ve Sosyal Güvenlik Bakaný ve Saðlýk Bakaný müþtereken yetkilidir. Bu konuda gerekli her türlü düzenleyici iþlemleri yapmaya Maliye Bakaný yetkilidir.

Üniversite hastanelerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilen kurumlara 31/12/2006 tarihine kadar verilen tedavi hizmetleri karþýlýðý düzenledikleri fatura bedellerinden mahsuben yapýlan ödemelerden sonra kalan tutarýn % 80’i, incelemesi devam eden veya incelemesi tamamlanmýþ ancak mutabakatý saðlanamamýþ fatura bedellerinin % 6’sý ve varsa yapýlan diðer ödemeler düþüldükten sonra kalan tutarýn tamamý ödenir. Bu ödemeler yapýldýktan sonra kalan tutarlar terkin edilir ve terkin edilen kýsým için herhangi bir alacak ve hak talebinde bulunulamaz. Bu konuda gerekli her türlü düzenleyici iþlemleri yapmaya Sosyal Güvenlik Kurumu Baþkanlýðý yetkilidir.

Yukarýda sayýlan kurumlar ile 3816 sayýlý Kanun kapsamýnda bulunanlara iliþkin olarak üniversiteler ile Saðlýk Bakanlýðýna baðlý tüm saðlýk kurum ve kuruluþlarýnca 31/12/2006 tarihine kadar alýnan tedavi hizmetleri karþýlýðý düzenlenen faturalar ve ekleri, birinci fýkradaki usûle göre uzlaþma gerçekleþtikten sonra kontrol edilip edilmediðine bakýlmaksýzýn imha edilir.

MADDE 32 – Bu Kanunun; a) 3, 4, 5, 8 ve 9 uncu maddeleri; 10 uncu maddesinin, 193 sayýlý Kanunun geçici 67 nci maddesinin (14) numaralý fýkrasýna iliþkin deðiþiklik hükmü, 11, 25, 26, 28, 29, 30 ve 31 inci maddeleri ile geçici 2 nci ve geçici 3 üncü maddeleri 1/1/2007 tarihinden geçerli olmak üzere yayýmý tarihinde, b) 2 nci maddesi, 1/1/2008 tarihinden itibaren elde edilecek gelirlere uygulanmak üzere yayýmý tarihinde, c) 13 üncü maddesi ile 3065 sayýlý Kanunun 17 nci maddesinin (2) numaralý fýkrasýnýn (b) bendinde yapýlan deðiþiklik hükmü, 17 nci maddesinin 6802 sayýlý Kanunun 31 inci maddesinde deðiþiklik yapýlmasýna iliþkin hükümleri ve 24 üncü maddesi yayýmýný izleyen aybaþýnda, ç) 16 ncý maddesi ile 492 sayýlý Kanuna ekli (8) sayýlý tarifenin “XI-Finansal Faaliyet Harçlarý” baþlýklý bölümünün (7) numaralý fýkrasýna iliþkin hükümleri 1/1/2008 tarihinde, d) Diðer maddeleri yayýmý tarihinde, yürürlüðe girer.

MADDE 33 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
3/4/2007